Pozostaje pytanie gdzie Sambor nadał dobra ziemskie pod budowę klasztoru cysterkom? Piszemy o Knybawie i Bałdowie, ale tam nie miały budować klasztoru! To były jedynie "wsie służebne" pracujące dla zgromadzenia. Chyba, ze nie o cysterki chodzi, a o jakiś inny zakon żeński
Tyle znalazłem o historii zakonów zeńskich na Pomorzu:
"W 1396 r. z inicjatywy Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego Konrada von Jungingen powstał zakon Najświętszego Zbawiciela, potocznie zwany Brygidkami. Ich powołaniem miała być modlitwa oraz praca. W XIX w. własność brygidek stanowiły 187,5 łana, nieruchomości oraz zasoby pieniężne. Ciężkie czasy dla zakonu zaczęły się wraz z drugim rozbiorem Polski w 1793 r. Z czasem Prusacy zajęli większość dóbr zakonnych, pozostawiając zakonnicom jedynie siedziby w Gdańsku. Przeznaczyli również na ich utrzymanie niewielkie kwoty pieniężne. Kasację zakonu ogłoszono 1 I 1835r., kiedy to zakon stanowiło już tylko 5 zakonnic. Budynki mieszkalne przeznaczono na cele wojskowe. Ostatnia z brygidek zmarła w VIII 1885 r.
W średniowieczu na Pomorzu oprócz brygidek zaczęły tworzyć swoje siedziby także inne żeńskie zakony np.: cysterki w Żarnowcu, norbertanki w Żukowie.
Tylko nieliczne z nich przetrwały sekularyzację z XIX wieku. Najpierw w 1833 roku nastąpiła kasata benedyktynek w Toruniu, a w 1834 roku w Żarnowcu, gdzie osiedliły się na miejscu cystersek. W 1836 roku zlikwidowano ich zakon w Grudziądzu i Bysławiu. W roku 1834 likwidacji uległ klasztor norbertynek w Żukowie, a majątek ich podobnie jak i innych zakonów przejęło państwo.
Jednym z dłużej działających zgromadzeń były szarytki w Pelplinie. W drugiej poł. XIX w. zajmowały się one prowadzeniem szkoły z internatem dla chłopców, pielęgnacją chorych w domach prowadzeniem szkoły elementarnej dla dziewcząt. Jednak w wyniku rozpowszechniającego się kulturkampfu, pod koniec XIX w. zabroniono im tej działalności.
W 1864r. szarytki z Lubawy zostały przeniesione do Kościerzyny. Osiem sióstr stworzyło tutaj ochronkę dla sierot, zajęło się edukacją dziewcząt oraz prowadziło szwalnię. Mimo, że siostry okazały się bardzo potrzebne dla społeczeństwa, w 1878r. zamknięto i ten klasztor.
Próby osiedlenia się w Grudziądzu podjęły w 1857 r. Siostry Szkolne. Niestety w wyniku utrudnień władz pruskich, siostry porzuciły ten zamiar.
W latach 1852-1877 w Gdańsku prowadziły swoja działalność siostry boromeuszki. Miały się one głównie zajmować chorymi, ale również szkolnictwem. Jednak i ten zakon w końcu został zlikwidowany.
Również klasztor w Wejherowie pomimo, że siostry zajmowały się sierotami, edukacją i prowadziły mały szpital, został zamknięty.
Na lata 1867-1875 przypada okres bytności franciszkanek w Chojnicach. One również zostały bardzo szybko zmuszone do zaprzestania swojej działalności.
Krótki okres istniały również elżbietanki czyli siostry szare. W 1866 r. osiedliły się one w Kamieniu i podobnie jak inne zgromadzenia, miały zajmować się niesieniem pomocy i edukacją. Z czasem zaczęto ograniczać ich możliwości i w 1879r. pozostawiono im tylko prawo do opieki nad chorymi.
Tylko rok działały Służebniczki Panny Marii w Kamieniu. Osiedliły się tam w 1874 r. a już rok później władze zakazały siostrom działalności."
Nic o Tczewie
(i jeszcze więcej pracy 
), gdzie w sposób precyzyjny, z podaniem podstawy prawnej, stwierdza się, że Nonnenmorgen należało do okręgu wyborczego... Lubiszewa