Forum Dawnego Tczewa

Według źródeł, które dotychczas znalazłem, okolice Tczewa stały się z przełomem XVIII i XIX wieku obszarem specjalizującym się w hodowli owiec. Rodzina Heine ze wsi Narkowy, wymieniana też przy omawianiu innych tematów na tym Forum specjalizowała się w hodowli rasy Merynos i Rambouillet.

Robert Heine już 140 lat temu organizował w Narkowach aukcje tych zwierząt; ślady można odnaleźć w ogólnoniemieckiej, a nawet warszawskiej prasie:
Gazeta Warszawska nr 221 z 1872 roku podawała:

"Barany Rambouillet czystej krwi.
Dnia 20-go września b. r. p. R. Heine z Narkowa koło Tczewa (Dirschau), urządził doroczną Licytacyę baranów Rambouillet czystej krwi. Zjechało się wielu nabywców z Prus Wschodnich i Zachodnich, z Pomeranii, z W. Ks. Poznańskiego, z Marchii i Królestwa Polskiego. Za 5 7 sztuk otrzymał właściciel ogólnie 10,2 6 9 talarów; przec'ęciowa zatém cena jednej sztuki wynosi 180 talarów. Najdroższego barana sprzedano za 441 talarów. Trzy najszlachetniejsze sztuki odznaczające się wielkością, bogactwem i cienkością wełny nabył dla swéj zarodowej owczarni pan Riebold zamieszkały w Piórkowie w gubernii Płockiéj pod Rypinem."


Patrz: http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=85073

Oto fotografia sprzed 120 lat przedstawiająca owce z Narków na wystawie w Królewcu w 1892 roku:



Patrz: http://www.schafe-fischer.de/Schafe-Imk ... 30&lang=de

C.D.N...

To ja pojadę z hodowlą owiec.... be-good, po Twoim poście wzięłam w łapki: „Dwory, parki i folwarki Kociewia i Kaszub” G. Pierzynowskiej, no i :

Gmina Gniew
- Cierzpice: w 1903 r. majątek przejmuje Kreisparkase Varendorf. Folwark przynosi niezłe dochody z hodowli min. owiec. Po odzyskaniu niepodległości właścicielem majątku zostaje Wiktor Konkolewski, który nie zaprzestaje hodowli tych zwierząt.
- Opalenie: w XIX w. coraz większe zainteresowanie budziła hodowla owiec (w 1826 r. Niemcy założyli we wsi szkołę dla owczarzy).

Gmina Morzeszczyn
- Borkowo: pod koniec XIX w. właścicielami majątku zostaje niemiecka rodzina Dirksenów. „Nie mniejsze zyski przynosiła produkcja spirytusu z własnych ziemniaków, jak i duża hodowla owiec, francuskiej rasy prekomerynosów.”
- Lipia Góra: pod koniec XIX w. właścicielem majątku został Ernst Barnbeck, który pozyskał znaczne obszary łąk i pastwisk (wynik melioracji terenów). Skutkowało to powiększeniem hodowli owiec, bydła i koni. Po jego śmierci w 1927 r., majątek przejmuje syn Hans, który ograniczając hodowlę trzody chlewnej do minimum powiększył stado owiec do 800 sztuk.

Gmina Subkowy
- Mały Garc: w II poł. XIX w. właścicielem zostaje niemiecka rodzina Loewenthalów, która systematycznie powiększała hodowlę trzody chlewnej, bydła i owiec. Na początku lat 20-tych majątek został sprzedany polskiej rodzinie Radzymińskich. „W hodowli zwierzęcej dominowało bydło mleczne oraz owce, za które to Wiktor Radzymiński otrzymywał wiele wyróżnień na wystawach w Berlinie i Wiedniu.”
- Radostowo: w II poł. XIX w. majątek dzierżawi Niemiec Herman Gorschow, który w miejscu starych budynków stawia obory, stajnię, chlewnię i owczarnię. Po śmierci Gorschowa dzierżawę przejmuje jego zięć Hans Heydemann, którego hodowla owiec w albumie określona jest mianem „dużej”. Po uzyskaniu niepodległości, Skarb Państwa Rzeczpospolitej Polskiej oddaje majątek w dzierżawę Polakowi – Szczęsnemu Skarżyńskiemu. „W kolejnych latach założono dużą hodowlę owiec rasy Rambouillet, której stado liczyło 800 sztuk.”
- Rybaki: w II poł. XIX w. właścicielem majątku jest rodzina Krӧhlingów. „W folwarku wybudowano nową stodołę, założono dużą hodowlę bydła i owiec rasy Rambouillet.”
- Subkowy: w 1925 r. majątek kupuje rodzina Elmannów. W folwarku rozpoczęto hodowlę owiec, których stado liczyło ok. 50 sztuk.

Gmina Tczew
- Gniszewo: w 1818 r. właścicielem majątku zostaje radny Samuel Heine. Zwiększył hodowlę bydła, trzody chlewnej i owiec. Po jego śmierci w 1852 r. majątek w Gniszewie (1 z 13, które posiadał Samuel) przypadł jego synowi Albertowi. „Jego folwark słynął z hodowli owiec cienkowłosych rasy „Rambouilleit”, za które otrzymał pierwszą nagrodę na jednej z wiedeńskich wystaw.”
- Stanisławie: po śmierci Samuela Heine (1852 r.) majątek przypadł jego synowi Adolfowi. Hodował on bydło, trzodę chlewną i owce, których stado powiększono do 500 sztuk. W 1881 r. majątek sprzedano niemieckiej rodzinie Linków. Także i wtedy folwark słynął z dużej hodowli bydła i owiec.
- Swarożyn: od 1791 r. właścicielem był Jan Michał Wernikowski. „Od 1800 r. prowadził dużą hodowlę owiec-merynosów (o wysokogatunkowej wełnie), które sprowadził z Saksonii dziedzic subkowskiego majątku-Heine.” Około 1825 r. majątek nabyła rodzina von Paleske, która powiększała hodowlę owiec. Około 1920 r. spadkobiercą majątku został Eryk von Paleske. Wówczas w produkcji zwierzęcej dominowały owce i bydło mleczne.
- Szczerbięcin: do 1903 r. majątek pozostawał w rękach rodziny Mac-Lean. Tak jak w wielu przypadkach, prowadzenie prac melioracyjnych prowadziło do pozyskania znacznych obszarów łąk. To natomiast, powodowało powiększenie hodowli bydła i owiec.
- Szpęgawa: od 1896 r. właścicielką majątku zostaje Lidia Jantzen (żona Willego Muscate). W folwarku znajdowały się wielkie owczarnie. „Majątek ten utrzymywali Muscatowie aż do końca I wojny światowej, a słynął on z dużej hodowli bydła i owiec rasy cienkowłosej.” Od około 1925 r. część majątku należała do Kozakowskiego, który po dokonaniu korzystnych zmian w folwarku, rozpoczął dużą hodowlę bydła mlecznego, trzody chlewnej i owiec. Owczarnie zostały zlikwidowane po 1936 r.
- Zajączkowo: w I połowie XVII w. w majątku hodowano, min. ok. 200 owiec, a w 1664 r. w folwarku odnotowano 149 sztuk tych zwierząt. W II poł. XVIII w. „hodowano już znacznie więcej krów, świń i owiec ale budynki inwentarskie były w złym stanie technicznym.”

Nie wiem, czy to się na coś przydało....

Od ogłoszenia z pierwszego postu minęło pół wieku a w Narkowach (wówczas już w niepodległej Polsce) ciągle odbywały się aukcje owiec. Oto anons z pierwszej strony wielkopolskiego czasopisma: Co ciekawe, aukcję ogłasza już nie Heine a Preuss - czyżby z "tych" Preussów od czyżykowskiego folwarku ?

110 lat temu owce Rambouillet z Narków były laureatkami i medalistkami wystaw na obu krańcach Europy, w miejscach oddalonych od siebie o blisko trzy tysiące kilometrów (!):
Tryka z rzędem temu, kto znajdzie dziś jedną owcę w Narkowach ...

Jeśli komuś nie odpowiadała rasa Rambouillet, mógł w 1874r kupić u A. MacLeana z Małego Turza barany krwi Southdown :

Zgodnie z sięgającą średniowiecza tradycją w każdy poniedziałek po Zielonych Świątkach rozpoczynały się zawody strzeleckie o godność Króla Kurkowego. Zwycięzca oprócz tytułu zyskiwał szereg przywilejów i korzyści. Został zwolniony od takich powinności na rzecz miasta jak pełnienie straży i wykonywania tzw szarwarku. Mógł również bezpłatnie korzystać ze strzelnicy. Z majątku miejskiego (Gut Schliewen) otrzymywał raz do roku skopa (kastrowanego barana). Zwyczaj ten przetrwał aż do roku 1904 , kiedy to Śliwiny przeszły na własność państwa. W zamian za zwyczajowo przyjęte dostarczanie skopa wypłacano równowartość pieniężną. Jeszcze przed I wojną światową gmina miejska wypłacała Bractwu Strzeleckiemu 100 zł z tak zwanego funduszu skopowego. Informacja ta świadczy, że już w tamtych czasach musiała być rozwinięta hodowla owiec zarówno w samych Śliwinach jak i w sąsiedztwie tej miejscowości, o czym świadczą wcześniejsze posty.

zunia pisze:Jeśli komuś nie odpowiadała rasa Rambouillet, mógł w 1874 r kupić u barany krwi Southdown A. MacLeana z Małego Turza :

... albo z Dąbrówki Tczewskiej:
Nazwisko ZIEHM też WIELE znaczyło w okolicy...

CZYTAJ: viewtopic.php?p=8944#p8944" onclick="window.open(this.href);return false;
viewtopic.php?p=25645#p25645" onclick="window.open(this.href);return false;