Forum Dawnego Tczewa

Z okresu mojej pracy nad rekonstrukcją drzewa genealogicznego rodu, pozostała zapomniana już publikacja pt:" Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI wieku" Mariana Biskupa i Andrzeja Tomczaka, wydana w Roczniku 58 Towarzystwa Naukowego w Toruniu za rok 1953.Opracowanie to kupiłem za bezcen na jednej z wyprzedaży na początku lat 90-tych.Zawiera ono mapę rozmieszczenia własności ziemskich oraz sieć parafialną. Z racji ograniczonych możliwości skanera, załączam jedynie fragmenty w obrębie Tczewa. Zastanawiająca jest zaznaczona w bezpośrednim sąsiedztwie Tczewa osada zwana na jednej mapie "Sztembark", na drugiej zaś"Sztembarg".

Big Zbig pisze:Zastanawiająca jest zaznaczona w bezpośrednim sąsiedztwie Tczewa osada zwana na jednej mapie "Sztembark", na drugiej zaś"Sztembarg".

To spolszczona nazwa Stangenbergu, czyli dzisiejszej Prątnicy

Masz rację zielu. Na przykład na mapie z 1803 roku zaznaczona jest osada Stangenberg (Sztemberk),której zabudowania można z dużym prawdopodobieństwem zlokalizować w okolicach byłego Malinowa - byłej kotłowni La Monta, natomiast ziemie przynależne rozciągały się aż do ul Rokickiej(gdzie w rozwidleniu z ul Jagiellońską stał młyn zwany "Stangenbergermuhle". Na mapie własności ziemskiej obszar ten w XVI wieku należał do szlachty przybyłej z Niemiec (lub z Gdańska), o czym świadczy większa niż gdzie indziej w Polsce liczba osób o nazwisku Stangenberg. Ja osobiście znałem pana o tym nazwisku, który pracował w latach 60 i 70 w byłym "Polmo".

Myślę, że warto się zapoznać z całą pracą, dostępną od kilku lat w Kujawsko-Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej:

http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?i ... =&lp=2&QI=" onclick="window.open(this.href);return false;

Natomiast nie do końca rozumiem, dlaczego o niemieckich, XVI-wiecznych, korzeniach właścicieli naszego Stangenbergu, ma przesądzać większa (jak rozumiem w naszym rejonie) liczba osób posiadających to nazwisko. Pomijając fakt, że z tego co kojarzę (choć mogę się tutaj mylić) właściciele wsi (a potem folwarku) ulegali zmianie, to śmiem przypuszczać, że zdecydowana większość z nich nie ma najmniejszego związku z właścicielami z XVI w. i jak już są raczej dziedzictwem wesołej twórczości na tym polu urzędników pruskich po 1773 roku.