?Niestety nie umiem odpowiedzieć na to pytanie, kościół ten utracił swą poprzednią wieżę i obecnie ma taką z zegarem jaka była już w czasie II wojny światowej.Chris pisze:Warto zauważyć różnicę pomiędzy 1. a 2. pocztówką: do kościoła katolickiego z fachwerku (widzianego od tyłu), dobudowano neogotycką dalszą część (jego tylna wygląda jak prezbiterium). Ciekawe z jaki okres dzieli te pocztówki
:W Osiu usytuowany jest jedyny zabytkowy, bezstylowy, kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Został zbudowany jako szachulcowy w 1821 r. z dobudowanym w 1901 r. w stylu neogotyckim prezbiterium, a w w latach 1921-1923 całkowicie przebudowany.
http://www.osie.pl/historia/historia.html- ksiądz, od 1870 do 1904 roku proboszcz parafii Osie, działacz narodowy i społeczny, członek Towarzystwa pomocy nauk dla młodzieży Prus zachodnich oraz Towarzystwa naukowego w Toruniu, od 1878 roku prezes Towarzystwa śpiewaczego św. Cecylii diecezji chełmińskiej. Prowadził działalność patriotyczną m. in. poprzez organizowanie uroczystości upamiętniających rocznice ważnych w dziejach Polski wydarzeń, nauczanie dzieci oraz młodzieży języka polskiego i historii, pieśni narodowych. W 1892 roku doprowadził do wielkiego wiecu protestacyjnego mieszkańców Osia, na którym domagano się przywrócenia języka polskiego w szkołach, wysłano też petycję do Berlina, przypominającą postanowienia kongresu wiedeńskiego z 1815 roku, gwarantujące Polakom równouprawnienie, w tym prawo do własnego języka. Wrodzone uzdolnienia i zamiłowania muzyczne sprawiły, że w roku 1880 założył w Oskiej parafii koło towarzystwa św. Cecylii, którego był długoletnim prezesem oraz zorganizował szkołę dla organistów, z której wyszło wiele osób dobrze wykształconych tak pod względem wykonawstwa jak i repertuaru. Opiekując się robotnikami, wyjeżdżającymi na roboty sezonowe do Niemiec, zachęcał ich, aby oszczędzali i inwestowali zarobione pieniądze w kupno ziemi, budowę domu, unowocześnienie rolnictwa. W 1883 roku założył w tym celu w Osiu spółkę zarobkową i parcelacyjną o charakterze banku. Bezdomnym, których nie stać było na zakup ziemi, rozdawał działki z beneficjum kościelnego. W 1897 roku zabiegał w sejmie pruskim o wybudowanie linii kolejowej łączącej Skórcz z Laskowicami. Był też inicjatorem budowy kolei Czersk-Laskowice. W Osiu przekazał część ziemi kościelnej pod budowę m.in. dworca kolejowego oraz ulicy, która dzisiaj nosi jego imię. Wybudował plebanię, organistówkę, rozbudował kościół, dobudowując prezbiterium i część nawy głównej. Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Osiu.
http://www.osie.torun.lasy.gov.pl/histo ... q4h47LhDVQKrólewskie Nadleśnictwo w Osiu powstało już około roku 1800 pod nazwą Wygoda. Utworzono je jako jedno z pierwszych na Pomorzu. Zajmowało pierwotnie powierzchnię ponad 20 000 ha.
W krajobraz Pomorza od setek lat wpisane są lasy. Stało się tak za przyczyną ostatniego zlodowacenia, które kształtując słabe gleby zdeterminowało ekstensywny sposób ich użytkowania. W wyniku naturalnej sukcesji tereny te szybko porosły najpierw brzozą i osiką a następnie sosną. Las, jako cenne i strategiczne dobro pozostawał w większości własnością państwa. Na początku jego użytkowanie ograniczało się do polowania, pozyskania miodu z barci, żywicy i płodów runa leśnego. Konieczność zapewnienia dostaw drewna oraz innych pożytków z lasu spowodowała organizację pierwszych urzędów leśnych. W okresie rozbiorowym organizowały się pierwsze jednostki gospodarcze, z których część nadal prowadzi działalność w niewiele zmienionych granicach.
W roku 1818 dokonano pierwszych inwentaryzacji i pomiarów zasobów leśnych tworząc pierwsze plany urządzania tych lasów. Następnie przystąpiono do podziału na rewiry. Nadleśnictwo Osie jako samodzielna jednostka administracyjna powstało w 1833r. (po zastąpieniu systemu rewirowego nowym podziałem na nadleśnictwa) z byłego Nadleśnictwa Wygoda. W archiwum nadleśnictwa znajdują się mapy potwierdzające istnienie Nadleśnictwa Osie w roku 1833. Leśnicy zarządzali wtedy blisko 14 tys. hektarów lasów. Pozostałą powierzchnię przekazano do nadlesnictw: Woziwoda i Lipowa.
W 1852r. przeprowadzono pierwsze pomiary leśno-gospodarcze (pierwsze urządzanie lasu). W tym samym roku wybuchła gradacja strzygoni, której usuwanie trwało do 1880 roku.
1872r. - opracowanie następnych planów gospodarczych.
1887r. - znaczną część lasów strawił pożar.
1889r. - opracowanie następnych planów gospodarczych.
W 1897 roku z Nadleśnictwa Osie wyodrębniono Nadleśnictwo Sarnia Góra. W wyniku tworzenia się sąsiednich nadleśnictw obszar zmniejszył się do 5644 ha w roku 1897 (taki stan powierzchniowy utrzymał się do 1939r.).
W 1868 roku utworzono, wyodrębnione z lasów Nadleśnictwa Woziwoda, Nadleśnictwo Trzebciny, Nadleśnictwo Szarłata oraz Nadleśnictwo Błędno (tereny byłego N-ctwa Osie, o powierzchni łącznej ok. 7800 ha).
W 1899 roku z części Nadleśnictwa Woziwoda i Nadleśnictwa Trzebciny powstało Nadleśnictwo Gołąbek, nazywane okresowo również Zalesie.
Odzyskanie przez Polskę niepodległości sprawiło, że w 1920 roku tutejszymi lasami zaczeli zarządzać pierwsi polscy leśnicy. Intensywne ich użytkowanie wymusiło utworzenie mniejszych jednostek organizacyjnych. Na terenie obecnego Nadleśnictwa Osie istniały wówczas trzy mniejsze: Osie, Przewodnik i Warlubie. Taki podział utrzymywał się do wybuchu drugiej wojny światowej.
Rozporządzenie Rady Ministrów z 16 stycznia 1925 roku o "utworzeniu dyrekcji lasów państwowych" (Dz. U. RP nr 9 poz. 62) scaliło lasy pomorskie z organizmem II Rzeczpospolitej. Utworzono wówczas 10 dyrekcji lasów państwowych w tym w Bydgoszczy i Toruniu. Powiat świecki i tucholski wchodził w skład Bydgoskiej DLP.