Łukasz pisze:jak dla mnie to głupota, wręcz kretynizmz tą decyzją o zamalowaniu.Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś uda się odtworzyć dawne malowidła.
Echhh. Ja bym tak nie rzucał słów na wiatr. Ksiądz Dunajski obejmował parafię, jak konczyłem chodzić do SP 3, więc to moja "rejonowa" parafia. Dlatego sprawę znam z autopsji. Już to kiedyś pisałem, owe malowidła, to nie były ani arcydzieła, ani nawet "orginały budowniczych". Powstawały one przez prawie 40 lat i prezentowały baaaaaaaardzo różny poziom artystyczny. Co gorsza były robione dość kiepskimi materiałami i już w czasach księdza Racławskiego dosłownie się sypały.
Zamalowywanie ściany nad ołtarzem zaczęło się zresztą na długo przed połową lat osiemdziesiątych (gdzie sięgam pamięcią), bo znane mi z zdjęć freski z lat 60-tych już wówczas były zamalowane, a tynk na tej ścianie przedstawiał obraz nędzy i rozpaczy (ciągłe zacieki), co świadczy, że zrobiono to co najmniej kilka lat wcześniej.
Powiem szczerze ten kościół sprzed przemalowania, dla mnie (zwłaszcza o kresie tzw. komunijnym) robił dość ponure wrażenie i w sumie mnie nie dziwi dość dobre przyjęcie propozycji księdza Dunajskiego przez parafian. Tym bardziej, że jak pamiętam, to sensownie tłumaczył (nie wiem na ile miał na to "papiery"), że ta pstrokacizna zaburzyła pierwotną kubistyczną koncepcję projektantów kościoła, i zamalowując część z nich zdecydowanie poprawił estetykę wnętrza.
Wiem, że na czarno-białych zdjęciach fajnie te malunki wyglądały, ale jak wspomnę tego łabędzia nad ołtarzem z odpadajacym mokrym tynkiem i wieloma przebarwieniami, czy gołe cegły nad niektórymi filarami po odpadniętym tynku, to ja osobiście uważam, że kościól zyskał na tym remoncie.
Choć nie wykluczone, że to też kwestia materiałów jakich używano wcześniej i ówczesnych mozliwości parafii.
- ta procesja / pochód zawija od strony Starego Miasta?