Forum Dawnego Tczewa

W drugiej połowie lat 80 nawiązałem kontakty z osobami , które posiadały dużą wiedzę na temat radiestezji. Sam też próbowałem ( z powodzeniem) swoich sił i predyspozycji w tej dziedzinie.Z tego okresu zachowała się literatura i niektóre akcesoria.

W siermiężnych latach 80 dużym zainteresowaniem cieszyły się urządzenia do "produkcji" żywej i martwej wody. Ja również wykonałem jedno z nich we własnym zakresie, zaspokajając zapotrzebowanie rodziny i znajomych. Po około dwuletniej fascynacji tym tematem, zaprzestałem używania tego urządzenia. O ile mi wiadomo, obecnie można na Allegro kupić profesjonalne aktywatory wody .

Znaleziony w zakamarkach wieszak.

W trakcie "nabywania kwiatów drogą zakupów" w kwiaciarni w Galerii zobaczyłem TO !
Ponoć nadal działa !

Za kilka dni (23.10) będziemy z żoną obchodzili 46 rocznicę ślubu. Jednym z prezentów był zestaw sztućców. Do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie 3 widelce. Są one świadectwem mijającego czasu, ze względu na ich charakterystyczne zużycie , w myśl powiedzenia : " kropla drąży skałę".

Pompa znaleziona w piwnicy

Maszyna wyprodukowana w Bydgoszczy (?), znaleziona podczas spaceru na jednym z podwórek na ulicy Bałdowskiej.

Ta maszyna to jest po prostu ręczny magiel do bielizny,prześcieradeł itp.

W latach mojego dzieciństwa rodzice prenumerowali ówczesną prasę katolicką. Była ona przez mojego ojca pieczołowicie przechowywana i archiwizowana w postaci zszywek rocznych. Z tego okresu zachowałem następujące roczniki:
1/. Przewodnik Katolicki:
- 1957 ( zszywka nieoprawiona)
- 1958 ( zszywka nieoprawiona)
- 1968 ( w sztywnej oprawie)
- 1969 ( w sztywnej oprawie)
- 1972 ( w sztywnej oprawie)
2/. Głos Katolicki:
- 1956 ( zszywka nieoprawiona).
Piszę tą informację z nadzieją, że znajdzie ona odzew wśród forumowiczów, chętnych do przejęcia tych archiwaliów. Uważam,że nie mogą one dłużej zalegać w mojej szafie, gdyż nie po to ojciec zadał sobie tyle trudu (sam oprawiał zgodnie ze sztuką introligatorską),aby w rezultacie wylądowały na makulaturze. Śmiem tak sądzić, gdyż moi następcy nie wykazują zainteresowania przejęciem tych dokumentów. Przykre to , ale prawdziwe, w epoce komputeryzacji i cyfryzacji.

Kto ocali kilka tczewskich pamiątek? Zauważone przed momentem przy ul. Gdańskiej 54, niestety, nie mam możliwości ich przechowania - mocno już zniszczone obrazki dewocyjne i dyplom szkoły rzemieślniczej z roku 1929.