To ja pojadę z hodowlą owiec....
be-good, po Twoim poście wzięłam w łapki: „Dwory, parki i folwarki Kociewia i Kaszub” G. Pierzynowskiej, no i :
Gmina Gniew
- Cierzpice: w 1903 r. majątek przejmuje Kreisparkase Varendorf. Folwark przynosi niezłe dochody z hodowli min. owiec. Po odzyskaniu niepodległości właścicielem majątku zostaje Wiktor Konkolewski, który nie zaprzestaje hodowli tych zwierząt.
- Opalenie: w XIX w. coraz większe zainteresowanie budziła hodowla owiec (w 1826 r. Niemcy założyli we wsi szkołę dla owczarzy).
Gmina Morzeszczyn
- Borkowo: pod koniec XIX w. właścicielami majątku zostaje niemiecka rodzina Dirksenów. „Nie mniejsze zyski przynosiła produkcja spirytusu z własnych ziemniaków, jak i duża hodowla owiec, francuskiej rasy prekomerynosów.”
- Lipia Góra: pod koniec XIX w. właścicielem majątku został Ernst Barnbeck, który pozyskał znaczne obszary łąk i pastwisk (wynik melioracji terenów). Skutkowało to powiększeniem hodowli owiec, bydła i koni. Po jego śmierci w 1927 r., majątek przejmuje syn Hans, który ograniczając hodowlę trzody chlewnej do minimum powiększył stado owiec do 800 sztuk.
Gmina Subkowy
- Mały Garc: w II poł. XIX w. właścicielem zostaje niemiecka rodzina Loewenthalów, która systematycznie powiększała hodowlę trzody chlewnej, bydła i owiec. Na początku lat 20-tych majątek został sprzedany polskiej rodzinie Radzymińskich. „W hodowli zwierzęcej dominowało bydło mleczne oraz owce, za które to Wiktor Radzymiński otrzymywał wiele wyróżnień na wystawach w Berlinie i Wiedniu.”
- Radostowo: w II poł. XIX w. majątek dzierżawi Niemiec Herman Gorschow, który w miejscu starych budynków stawia obory, stajnię, chlewnię i owczarnię. Po śmierci Gorschowa dzierżawę przejmuje jego zięć Hans Heydemann, którego hodowla owiec w albumie określona jest mianem „dużej”. Po uzyskaniu niepodległości, Skarb Państwa Rzeczpospolitej Polskiej oddaje majątek w dzierżawę Polakowi – Szczęsnemu Skarżyńskiemu. „W kolejnych latach założono dużą hodowlę owiec rasy Rambouillet, której stado liczyło 800 sztuk.”
- Rybaki: w II poł. XIX w. właścicielem majątku jest rodzina Krӧhlingów. „W folwarku wybudowano nową stodołę, założono dużą hodowlę bydła i owiec rasy Rambouillet.”
- Subkowy: w 1925 r. majątek kupuje rodzina Elmannów. W folwarku rozpoczęto hodowlę owiec, których stado liczyło ok. 50 sztuk.
Gmina Tczew
- Gniszewo: w 1818 r. właścicielem majątku zostaje radny Samuel Heine. Zwiększył hodowlę bydła, trzody chlewnej i owiec. Po jego śmierci w 1852 r. majątek w Gniszewie (1 z 13, które posiadał Samuel) przypadł jego synowi Albertowi. „Jego folwark słynął z hodowli owiec cienkowłosych rasy „Rambouilleit”, za które otrzymał pierwszą nagrodę na jednej z wiedeńskich wystaw.”
- Stanisławie: po śmierci Samuela Heine (1852 r.) majątek przypadł jego synowi Adolfowi. Hodował on bydło, trzodę chlewną i owce, których stado powiększono do 500 sztuk. W 1881 r. majątek sprzedano niemieckiej rodzinie Linków. Także i wtedy folwark słynął z dużej hodowli bydła i owiec.
- Swarożyn: od 1791 r. właścicielem był Jan Michał Wernikowski. „Od 1800 r. prowadził dużą hodowlę owiec-merynosów (o wysokogatunkowej wełnie), które sprowadził z Saksonii dziedzic subkowskiego majątku-Heine.” Około 1825 r. majątek nabyła rodzina von Paleske, która powiększała hodowlę owiec. Około 1920 r. spadkobiercą majątku został Eryk von Paleske. Wówczas w produkcji zwierzęcej dominowały owce i bydło mleczne.
- Szczerbięcin: do 1903 r. majątek pozostawał w rękach rodziny Mac-Lean. Tak jak w wielu przypadkach, prowadzenie prac melioracyjnych prowadziło do pozyskania znacznych obszarów łąk. To natomiast, powodowało powiększenie hodowli bydła i owiec.
- Szpęgawa: od 1896 r. właścicielką majątku zostaje Lidia Jantzen (żona Willego Muscate). W folwarku znajdowały się wielkie owczarnie. „Majątek ten utrzymywali Muscatowie aż do końca I wojny światowej, a słynął on z dużej hodowli bydła i owiec rasy cienkowłosej.” Od około 1925 r. część majątku należała do Kozakowskiego, który po dokonaniu korzystnych zmian w folwarku, rozpoczął dużą hodowlę bydła mlecznego, trzody chlewnej i owiec. Owczarnie zostały zlikwidowane po 1936 r.
- Zajączkowo: w I połowie XVII w. w majątku hodowano, min. ok. 200 owiec, a w 1664 r. w folwarku odnotowano 149 sztuk tych zwierząt. W II poł. XVIII w. „hodowano już znacznie więcej krów, świń i owiec ale budynki inwentarskie były w złym stanie technicznym.”
Nie wiem, czy to się na coś przydało....
przedstawiająca owce z Narków na wystawie w Królewcu w 1892 roku:
?
...
