Podpułkownik Kruk Śmigla

Znani i nieznani tczewianie; ludzie zasłużeni dla miasta i
honorowi obywatele miasta
Regulamin forum
1. Treści i załączniki umieszczane w postach mogą być użyte w działalności Dawnego Tczewa przy zachowaniu dbałości o dane wrażliwe.
Awatar użytkownika

Autor Tematu
be-good
Koordynator
Koordynator
Pisarz Miejski
Pisarz Miejski
Reakcje:
Posty: 4747
Rejestracja: 2 lut 2011, o 20:15
Znajomość języków obcych: English, Deutsch, Pусский
Lokalizacja: Najpierw Czyżykowo, potem Bajkowe, obecnie Górki, za jakiś czas - Rokitki :( ...
Podziękował : 175 razy
Otrzymał podziękowań: 118 razy
Płeć:
Kontakt:

Podpułkownik Kruk Śmigla

#1

Post autor: be-good » 16 sie 2014, o 16:18

Zadanie dla Rekinów Internetu :)

Dyplomowany podpułkownik Jan Kruk Śmigla - w międzywojniu bodaj najdłużej piastował stanowisko dowódcy tczewskiego 2 Batalionu Strzelców,
legionista i bohater, którego losy nie zostały dobrze opisane maluczkim amatorom historii...

To właśnie jego żołnierze dokonali spektakularnego wyczynu - zabili w zasadzce pierwszego nazistowskiego generała w czasie drugiej wojny światowej :ok .

Szukajcie - znajdujcie - postujcie :)
Roettig.JPG
Roettig.JPG (29.47 KiB) Przejrzano 129 razy
Roettig.JPG
Roettig.JPG (29.47 KiB) Przejrzano 129 razy
Gazeta Gdańska 06 maja 1935.JPG
Gazeta Gdańska 06 maja 1935.JPG (151.67 KiB) Przejrzano 129 razy
Gazeta Gdańska 06 maja 1935.JPG
Gazeta Gdańska 06 maja 1935.JPG (151.67 KiB) Przejrzano 129 razy
Obrazek

Awatar użytkownika

zunia
Obywatel
Obywatel
Reakcje:
Posty: 601
Rejestracja: 16 mar 2011, o 20:55
Lokalizacja: Tczew:Bajkowe
Podziękował : 40 razy
Otrzymał podziękowań: 116 razy
Kontakt:

Re: Podpułkownik Kruk Śmigla

#2

Post autor: zunia » 25 sie 2014, o 12:37

Życiorys skopiowany ze strony http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?k ... b=687Autor
Kruk – Śmigla Jan
[1895-1976], ppłk dypl. sł. st. piech.[1932]
Ur. 17 V 1895 w Wiśniowej pow. Wielicki, syn Jakuba i Anny z d. Grabowskiej. W latach 1901-1907 uczył się w szkole powszechnej w Wiśniowej, potem od 1907 do 1914 w IV Gimnazjum Klasycznym w Krakowie, gdzie w 914 otrzymał świadectwo dojrzałości. Od 1912 był członkiem Związku Strzeleckiego w Krakowie, gdzie ukończył kurs szkoły podoficerskiej. Następnie dowodził sekcją. Był też członkiem PPS. Od 2 VIII 1914 służy w 2 kompanii I baonu 1 pp LP. W szeregach 1 pp LP odbył całą kampanię Legionową, walczył m. in. pod Laskami w X 1914, gdzie został ranny, 1 VII 1915 pod Tarłowem, 1 VIII 1915 pod Jastkowem. Odznaczył się w bitwie pod Kostiuchnówką 4 VII 1916. Awansowany do stopnia sierż. piech. dowodził wówczas III plutonem w 2 kompanii I baonu 1 pp LP. W X 1916 po wycofaniu 1 pp LP z frontu stacjonował z pułkiem w Baranowiczach, skąd w X 1916 został przeniesiony do Łomży, a w I 1917 do Zambrowa. Do V 1917 był słuchaczem szkoły oficerskiej LP przy 1 pp LP. Od V 1917 stacjonował z pułkiem w Modlinie. Podczas kryzysu w LP w VII 1917 1 pp został po wyłączeniu żołnierzy i oficerów z terenu Królestwa przeniesiony do Przemyśla i tam rozwiązany. Wcielony do 100 pp armii austriackiej zostaje skierowany na front włoski, gdzie walczy m. in. nad rzeką Piavą, potem pod Cortelano, gdzie zostaje 17 XII 1917 ranny. Po wyjściu z szpitala został przydzielony do kadry zapasowej 20 pp w Tarnowie, gdzie uzyskał czasowe zwolnienie ze służby w celu kontynuowania nauki. W 1918 podejmuje studia na Wydziale Prawa UJ w Krakowie. 1 XI 1918 dowodząc plutonem Legii Akademickiej rozbroił Austriaków i opanował Dworzec Kolejowy w Krakowie. Od 24 II 1919 był d-cą kompanii sztabowej DOG Kielce. Mianowany 19 III 1919 ppor. piech. Od 3 V 1919 d-ca baonu kadry wartowniczej, a od 6 VI 1919 d-ca baonu wartowniczego. Od 02 VII 1919 dowodzi asystencyjną kompanią szturmową DOG Kielce. Od 29 X 1919 d-ca 1 kompanii w III baonie wartowniczym, potem od 12 V 1920 pełni funkcję referenta personalnego w sztabie DOG Kielce. Mianowany por. piech. z starszeństwem od 1 IV 1920. Mianowany 14 X 1920 kpt. sł. st. piech. z starszeństwem od 1 VI 1919. Od 5 XI 1921 służy w DOK X w Przemyślu. Przeniesiony do 1 pp Leg. Od 22 X 1922 dowodził 7 kompanią w III baonie 1 pp Leg. w Wilnie. W okresie 1 II -30 VI 1923 przebywał na kursie doszkolenia w szkole podchorążych piechoty w Warszawie. Po ukończeniu kursu powraca na stanowisko d-cy kompanii w 1 pp Leg. w 1924 pełnił funkcję k-dta składnicy 1 pp Leg., a od 15 I 1925 adiutant 1 pp Leg., potem od X 1925 p. o. d-cy batalionu, potem od wiosny 1926 oficer PW i WF w 1 pp Leg. W przewrocie majowym w 1926 z całym pułkiem bierze udział po stronie J. Piłsudskiego. Awansowany do stopnia mjr-a 20 IV 1927 z starszeństwem od 1 I 1927. Założyciel i działacz Wojskowego Klubu Sportowego 1 pp Leg. W V 1927 przeniesiony z funkcji oficera PW i WF 1 pp Leg. na stanowisko d-cy II batalionu. Wiosną 1930 przeniesiony z 1 pp Leg. do DOK III na stanowisko inspektora wyszkolenia WF i PW z siedzibą w Wilnie. W okresie 15 X1930- 31 X 1932 słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 XI 1932 w stopniu ppłk-a dypl. sł. st. piech. przydzielony do sztabu 21 DP na stanowisko szefa sztabu. Awansowany do stopnia ppłk-a sł. st. piech. 1 I 1932. W latach XI 1933 - 1936 był d-cą 2 Batalionu Strzelców w Tczewie. Od XII 1936 pełni funkcję II oficera sztabu Inspektoratu Armii gen. St. Dęba-Biernackiego. Od 28 I 1938 –IX 1939 d-ca 85 pp w Nowowilejce. W kampanii wrześniowej 1939 dowodzi 85 pp w składzie 19 DP Armii „Prusy”. Po rozbiciu dywizji 5 IX 1939 pod Piotrkowem Tryb. obejmuje dowodzenie silnym oddziałem złożonym z resztek 85 pp, 77 pp, I baonu 86 pp, IV dyonu 19 pal oraz taborów Wileńskiej Brygady Kawalerii. Na czele oddziału rozpoczął działania bojowe na tyłach Niemców. W walkach od 18 -20 IX 1939 jego zgrupowanie zostało rozbite. Po uniknięciu niewoli w nocy z 20/21 IX 1939 przepływa z kilkoma żołnierzami Pilicę, potem w nocy z 21/22 IX 1939 przewieziony przez rybaka na wschodni brzeg Wisły, gdzie zostaje ujęty przez Niemców przebywał od 22 IX 1939 kolejno w obozach przejściowych jenieckich w Białej, Ostrołęce, Stablach w Riesenburgu, a od 31 X 1939 w oflagu XVIII A Lienz, potem od 31 V 194o w oflagu II C w Woldenbergu, skąd karnie został przeniesiony 19 VI 1940do karnego oflagu VIII B Silberberg/Srebrna Góra/, potem od 1 XI1940 w oflagu IV C w Coldiz , a od 20 I 1942 w oflagu X C Lubeka, skąd zostaje przeniesiony 30 VIII 1944 do oflagu IV B w Dössel, skąd został uwolniony w 1 IV 1945. Do 5 X 1945 przebywał w Polskim Obozie Wojskowym w Dössel, skąd w XI 1945 wyjechał do Szczecina. Prze dłuższy okres czasu miał kłopoty z znalezienie pracy. Chory mieszkał pod opieką matki w Raciechowicach pow. Myślenice. W I 1946 wstąpił Krakowie do PPS, a od XII 1948 członek PZPR. Jako przedwojenny oficer został w 1950 skreślony z listy członków PZPR. Od VIII 1946 do X 1947 pracował na stanowisku szefa biura aprowizacji Kopalni Węgla Kamiennego „Krystyna” w Tenczynku, potem do IV 1948 bezrobotny. Od V 1948 pracuje na stanowisku kierownika sekcji ochrony, później jako radca prawny w Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Urządzeń Radiowych w Dzierżoniowie.
Od 1 VI 1964 na emeryturze. Od 1965 mieszkał u córki we Wrocławiu.
Działał w pracach powołanej przez ZBOWiD Centralnej Podkomisji do spraw Odznaczeń Bojowych za Wojnę Obronną 1939 roku, pod przewodnictwem płk-a dypl. M. Porwita. Został wówczas przewodniczącym Podkomisji ds. Odznaczeń Bojowych za Wojnę Obronną 1939 dla 19 DP.
Zmarł we Wrocławiu 14 III 1976. Pochowany na cmentarzu św. Rodziny na Sępolnie.
Odznaczony: V kl. 5, nr 7112-/1922/, KN, KW 2x, ?Orderem Polonia Restituta 5 kl., ZKZ, Medalem za Wojnę 1918-1921
Autor opublikowanego dziennika z okresu służby w Legionach Polskich.
Żonaty od 17 IX 1921 z Jadwigą Tokarską. Miał córkę Helenę /ur. 1936/ zamężną Drozd -architekta-
Dz. Pers. Nr 13 11 III 1926 dodatek nr 13/26; Dz. Pers. Nr 15 z 23 V 1927; Dz. Pers. Nr 8 z 31 III 1930; Dz. Pers. Nr 13 z 5 XII 1932; Roczniki oficerskie 1923,1924,1928,1932; R. Rybka – K. Stefan. Rocznik oficerski1939. Kraków 2006; J. Wróblewski. Armia „Prusy” 1939. W-wa 1986; W. Chocianowicz. W 50 lecie powstania WSWoj. w Warszawie. Londyn 1969; J. Kirszak. Biogram J. K-Ś/w:/MSUDN 1939-1956. T. 7. Kraków 2001; W. Markert. 85 Pułk Piechoty. Pruszkow 2003.

ODPOWIEDZ